Normen en stoffen

Omdat luchtverontreiniging slecht is voor de gezondheid heeft de Europese Unie voor een aantal stoffen vastgesteld hoe hoog de concentratie in de buitenlucht maximaal mag zijn. Deze normen zijn doorvertaald naar Nederlandse regelgeving (Wet milieubeheer). Voor de meeste stoffen wordt inmiddels overal in Nederland aan de normen voldaan. Voor stikstofdioxide (NO2) en fijn stof (onder andere PM10) is dat nog niet overal het geval. Langs drukke verkeerswegen, met name in de Randstad, is sprake van overschrijdingen. Ook in de nabijheid van industrie of veehouderijen kan dit voorkomen

Stikstofdioxide (NO2) is een gas dat wordt uitgestoten door het verkeer, de industrie en huishoudens (verwarmingsketels, open haarden en houtkachels). Stikstofdioxide in de lucht is een indicator voor de aanwezigheid van andere schadelijke gassen en stoffen, vooral afkomstig van verkeer. Hoge concentraties stikstofdioxide in de lucht betekent dat er ook andere gassen en stoffen in de lucht aanwezig zijn die schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid.

Fijn stof (PM10) is een verzamelnaam voor allerlei kleine vaste deeltjes in de lucht. Fijn stof wordt geproduceerd door het verkeer, de industrie en huishoudens (verwarmingsketels, open haarden en houtkachels). Een deel van het fijn stof in de lucht heeft een natuurlijke oorzaak (zeezout, bodemstof). Ongeacht de hoeveelheid, is fijn stof altijd schadelijk voor de gezondheid.

Een deel van het fijn stof in de lucht bestaat uit roet (oftewel EC (elementair koolstof)). Deze stof is met name afkomstig van het verkeer. Uit recent wetenschappelijk onderzoek blijkt dat roet relatief veel gezondheidsschade kan veroorzaken. De gemeente volgt landelijke ontwikkelingen en betrekt roet zo snel als mogelijk in de monitoring. Ondanks dat er geen wettelijke norm is vastgesteld, wordt bij (dreigende) problemen bekeken welke maatregelen kunnen worden getroffen.