"Als er iets met me gebeurt, staan ze in 2 minuten hier. Ideaal!"

Als jongetje zag hij het al voor zich: een huisje voor zijn moeder, achter in de tuin. Het leek een wild idee, maar nu is het werkelijkheid geworden. Sinds begin dit jaar woont Christel vlak bij haar zoon Bas. Midden in het groen, aan de rand van Nieuwegein.

“Ik drong al een tijdje bij haar aan van ‘ga nou verhuizen nu je nog fit bent’”, vertelt Bas. “Want als je te lang wacht, heb je geen keus meer.” Maar een appartement zag Christel niet zitten. Het zou kleiner zijn, zonder tuin en duurder dan het huis waar ze al jaren woonde. Dus toen Bas en zijn vrouw een eigen huis lieten bouwen, nodigden ze haar uit om mee te gaan.  

Mantelzorgunit naar wens gemaakt

Met de overwaarde van Christels huis kochten ze een ‘mantelzorgunit’. Een zelfstandige woning, helemaal nieuw en naar haar wensen gemaakt. “Ik zit hier echt schitterend”, vindt Christel. “Het voelt alsof ik in een mooi penthouse woon, maar dan met een tuin en uitzicht op de paarden. En als er iets met me gebeurt, staan ze in 2 minuten hier. Ideaal!” Bovendien is het klaar voor de toekomst: het heeft brede doorgangen en kan makkelijk aangepast worden als dat nodig is. 

Zoon Bas heeft alles geregeld. “Met de gemeente ging het heel makkelijk. We hebben het gecheckt en hadden geen vergunning nodig. Maar met de bouwers was het een ander verhaal. Achteraf gezien hebben we daarin niet de juiste keuze gemaakt. Dat leverde een half jaar vertraging op en veel frustraties.” 

Even bij elkaar binnenlopen

Zijn gouden tip? “Ga niet voor de eerste de beste. Oriënteer je goed en neem de tijd om de juiste bouwer te kiezen. Goedkoop is hierin echt duurkoop! Let ook op dat je wel aan de eisen in het Bouwbesluit (nu Besluit bouwwerken leefomgeving) voldoet. Dat is fijn voor je eigen comfort én om niet als vakantiewoning gezien te worden. Want daar mag je niet continu in wonen.” 

Christel vult aan: “Denk ook na over hoe je de privacy regelt. Ik heb hier mijn eigen stukje tuin, dat is heel fijn. Maar als we willen kunnen we gewoon even bij elkaar binnenlopen voor de koffie of een wijntje. En mijn jongste kleinkind komt twee keer per week lunchen. Dat is toch veel leuker dan officieel bij elkaar op visite gaan?”